Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2007

Γιατί έκεί μπορείς νά είσαι ακέραιος...


Ή έξοχη αύτη την εποχή είναι στά καλύτερα της.

Μιά μικρή άμφιταλάντευση στίς μυρουδιές τού χειμώνα πού έρχεται διαπέρνα τόν αέρα καί τόν κάνει γοητευτικό σάν καθετί πού σέ βάζει ν' αμφιβάλλεις.

Στό βάθος υπάρχουν χιονισμένες κορυφές καί στά πλάγια της ασφάλτου μαζεμένες ανεμώνες. Ό ουρανός είναι μουντός κι έχει μαζέψει βαριές μάζες σύννεφα στό βοριά, όμως αυτή ή ώρα της ημέρας αφήνει κάποιες χαρωπές ανταύγειες στην ατμόσφαιρα, ανεπαίσθητα ρόδινες καί ανεπαίσθητα χρυσές.
Τά φαινόμενα της φύσης είναι σοφά, είναι φιλάνθρωπα. Καθοδηγούν τίς ψυχές μας, φροντίζουν τίς ανάγκες μας, μας Ισορροπούν।
Ή φύση μας κηδεμονεύει πιστά, έμείς της αντιστεκόμαστε.
Στην έξοχη μπορείς νά είσαι μόνος χωρίς νά αισθάνεσαι μοναξιά, γιατί έκεί μπορείς νά είσαι ακέραιος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: